[ آيات 41 - 29 ] ( تفسير لفظى ) 29 - قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَ أَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ . بگو اى محمّد ، خداى من مرا امر به داد فرموده و شما روى خود را و دل و آهنگ خويش را در هر نماز و سجده راست نگاه داريد و در بيم و اميد او را خوانيد ، خواندن و پرستش پاك و خالص و آن‌چنان كه شما را آفريد بسوى او باز مىگرديد . 30 - فَرِيقاً هَدى وَ فَرِيقاً حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ . گروهى را راه نمود و گروه ديگر را سزاوار گمراهى ديد ، زيرا كه آنها شيطان‌ها را معبود خود فرود از خداى يكتا گرفتند ، و چنين پنداشتند كه به راه راست مىروند ! 31 - يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ . اى فرزندان آدم ، هنگام نماز جامه پوشيد و آرايش گيريد و بخوريد و بياشاميد و زياده روى مكنيد و در مگذرانيد كه خداوند گزاف‌كاران را دوست ندارد . 32 - قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ . بگو كى حرام كرد و دربند آورد آرايش اين جهانى را كه خداوند براى بندگان خويش آماده كرد و شيرينها و خوشيهاى روزى كه ساخت ؟ بگو اين زينت‌ها براى مؤمنان است درين جهان ( با شركت كافران ) و تنها و خالص است در روز رستاخيز براى گروندگان بىشريكان ! اين‌گونه مىگشائيم و پيدا و روشن مىسازيم سخنان خويش را براى گروهى كه سخن دانند و فحواى خطاب دريابند . 33 - قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ أَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ . بگو : همانا خداوند زشتيها را حرام كرد خواه آشكار و خواه پنهان ، دروغ و خيانت و بزه‌ها و افزونى جستن بدون حق و اينكه براى خداوند شريك گيريد ، چيزى كه خداوند براى هيچ‌كس عذرى و سلطه‌اى نفرستاد كه چنين گناهى مرتكب شوند و اينكه بر خداى آن ( سخنان ) گوئيد كه نمىدانيد . 34 - وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ . هر امّتى و گروهى را در اين جهان درنگى و انجامى و اندازه‌اى است ، ( كه كى در آيند و تا كى بمانند و كى بروند ؟ ) چون هنگام سرانجام رسد نه يك ساعت واپس مانند و نه يك ساعت فرا پيش شوند . 35 - يا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي فَمَنِ اتَّقى وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ . اى فرزندان آدم ، اگر پيغام برانى از من به شما بيايند و سخنان مرا بر شما بخوانند پس هركس پرهيزكار باشد و دين خود و كردار خود را راست نمايد بر ايشان بيم نيست و هرگز اندوهگين نشوند . 36 - وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ . و كسانى كه سخنان ما را دروغ پنداشتند و از آنها گردن كشيدند و نپذيرفتند ، ايشان آتشيانند كه در آن جاويدانند . 37 - فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ أُولئِكَ يَنالُهُمْ نَصِيبُهُمْ